سر فصل ها
Toggleلیشمانیوز در سگها یک بیماری هستش که توسط یک انگل پروتوزوآ (تکسلولی) ایجاد میشه و در سگها، گربهها و برخی جوندگان در بسیاری از نقاط جهان، به ویژه در مناطق روستایی، یافت میشه. این انگل توسط پشههای شنی کوچک گزنده منتقل میشه. این یک بیماری مهمه که باید بهش توجه کرد، چون انسانها هم میتونن به لیشمانیوز مبتلا شن.
لیشمانیوز در سگها میتونه باعث یک یا دو نوع عفونت شه؛ عفونت پوستی (جلدی) و عفونت احشایی (اندامی). لیشمانیوز در مناطق مدیترانه، خاورمیانه، آمریکای جنوبی و مرکزی و جنوب مکزیک شایع هستش. همچنین گزارشهایی از این بیماری در ایالتهای اوکلاهاما، اوهایو و تگزاس وجود داره و به طور معمول در سگهای شکاری روباه در ایالات متحده یافت میشه.

همین الان از متخصص برای سلامت سگت کمک بگیر
علائم لیشمانیوز در سگها
علائم بالینی لیشمانیوز احشایی شامل تب، بیاشتهایی (کمبود اشتها)، ضعف، کاهش استقامت، کاهش شدید وزن، اسهال، استفراغ، افزایش نوشیدن آب و دفع ادرار، و خونریزی از بینیست. حدود یکسوم سگها دچار تورم غدد لنفاوی و بزرگ شدن طحال میشن و بیماری به سمت نارسایی کلیه پیشرفت میکنه. درد عضلانی، التهاب مفاصل و تورم بیضهها هم ممکنه وجود داشته باشه.

علائم بالینی فرم پوستی لیشمانیوز در سگها معمولاً شامل ضخیم و سفت شدن بافتهای پوزه و پدهای کف پاست که بهش هایپرکراتوزیس گفته میشه. بسیاری از سگها با پیشرفت بیماری، رنگدانه یا رنگ تیره این بافتها رو از دست میدن.
در پوست ممکنه ندولها یا تودههای سخت ایجاد شن و پوشش مو معمولاً کدر و شکننده به نظر میرسه و نواحیای از ریزش مو دیده میشه. ناخنها هم ممکنه بلند شه و به شکل غیرطبیعی خم شن.
اگر سگت مشکل داره و در موردش نیاز به مشاوره با دامپزشک داری، روی همین نوشته کلیک کن!
تقریباً تمام سگهایی که به لیشمانیوز مبتلا میشن، فرم احشایی بیماری رو تجربه خواهند کرد. ۹۰ درصد از این سگها همچنین درگیر فرم پوستی بیماری هم خواهند شد. فرم پوستی لیشمانیوز در گربهها شایعتره.
چهار مرحله لیشمانیوز بر اساس علائم بالینی و آزمایشهای تشخیصی:
- مرحله ۱: بیماری خفیف با تغییرات کم یا بدون تغییر در نتایج آزمایش خون.
- مرحله ۲: بیماری متوسط با مشاهده آنتیبادیها در خون همراه با افزایش پروتئین و کمخونی خفیف. علائم شامل تغییرات پوستی، کاهش وزن، و خونریزی از بینیست.
- مرحله ۳: بیماری شدید با تغییرات مرحله ۲ و همچنین علائم جدیتر از جمله بیماری کلیوی، التهاب چشم، بزرگ شدن غدد لنفاوی و طحال.
- مرحله ۴: بیماری بسیار شدید با علائم بالینی حاد مانند مشکل در تنفس و نتایج آزمایش خون که نشوندهنده نارسایی کلیهست.
تشخیص لیشمانیوز در سگها
تشخیص لیشمانیوز در سگها بر اساس تاریخچه پزشکی و سابقه سفر سگ (به ویژه سفر به مناطق بومی لیشمانیوز) و علائم بالینی انجام میشه.

معمولاً آزمایش خون و ادرار همراه با نمونهبرداری از بافتها (بیوپسی) صورت میگیره. گاهی اوقات انگل رو میشه در نمونههای آسپیره شده از غدد لنفاوی یا اسمیرهای تهیه شده از ضایعات پوستی یافت اما این روشها حساسیت بالایی ندارن.
یک آزمایش PCR خون میتونه به آزمایشگاه ارسال شه. این آزمایش بهترین شانس رو برای شناسایی لیشمانیوز در سگها داره اما صد درصد قطعی نیست. وجود آنتیبادیها در خون به مدت زمان ابتلای سگ به بیماری بستگی داره.
آزمایشهای عمومی خون هم ممکنه تغییراتی رو نشون بده به ویژه اگر اندامهای خاصی تحت تأثیر قرار گرفته باشن.
آیا درمانی برای لیشمانیوز در سگها وجود داره؟
هدف از درمان، رفع علائم بالینی لیشمانیوز هست. درمانهای مختلفی برای این بیماری وجود دارن که اغلب به صورت ترکیبی استفاده میشن:

- سدیم استیبوگلوکونات (Sodium stibogluconate) که کاربرد داره اما به سختی به دست میاد.
- درمانهای جایگزین شامل:
- مگلومین آنتیمونیت (Meglumine antimonite) که در ایالات متحده و کانادا موجود نیست.
- آلوپورینول (Allopurinol) همراه با یا بدون دومپریدون (Domperidone)
- ماربوفلوکساسین (Marbofloxacin)
- درمانهای حمایتی شامل:
- مایعات وریدی
- رژیمهای درمانی خاص
- آنتیبیوتیکها (در صورت عفونت ضایعات پوستی)
ضایعات پوستی تکی رو میشه به صورت جراحی برداشت. متأسفانه هیچ درمان قطعی برای این بیماری وجود نداره و سگها ممکنه عود بیماری رو تجربه کنن.
پیشآگهی بیماری لیشمانیوز در سگها
پیشآگهی بیماری لیشمانیوز در سگها شامل موارد زیره:
- پیشآگهی لیشمانیوز در سگها ضعیفه.
- بسیاری از سگها به دلیل نارسایی کلیه ناشی از این بیماری میمیرن.
- سگهای به شدت بیمار ممکنه توانایی دریافت درمان رو نداشته باشن.
- دامپزشک بر اساس شرایط سگتون توصیههای درمانی دقیق رو ارائه خواهد داد.
منبع: vcahospitals.com



