سر فصل ها
Toggleسرطان پستان در سگها زمانی ایجاد میشه که سلولهای تشکیلدهندهی بافت پستان بهصورت غیرطبیعی شروع به تکثیر کنن. تومورهای پستان ممکنه خوشخیم (غیرسرطانی) یا بدخیم (سرطانی) باشن. این دو نوع بیماری از نظر تشخیص، درمان، کنترل و پیشآگهی با یکدیگر تفاوت دارن.
چند نوع مختلف از تومورهای بدخیم پستان وجود داره که کارسینومها شایعترینشون هستن. کارسینومها از سلولهای پوششی (اپیتلیال)، مجاری غدد پستانی یا سایر سلولهای موجود در زنجیره پستانی منشاء میگیرن.
همچنین سرطانهای دیگهای هم وجود دارن که میتونن غدد پستانی رو درگیر کنن مثل استئوسارکومها.
علت بروز سرطان پستان در سگها
علت دقیق ایجاد سرطان پستان در سگها به طور کامل مشخص نیست. با این حال قرار گرفتن در معرض برخی هورمونها به ویژه پروژسترون، خطر ابتلا به سرطانهای پستان رو افزایش میده زیرا پروژسترون باعث تحریک فاکتورهای رشد (مولکولهایی که فرآیندهای خاصی رو در بدن فعال میکنن) میشه که در نتیجه سلولهای پستانی رو به تکثیر وادار میکنن.

بروز این تومورها ارتباط مستقیمی با وضعیت عقیم بودن یا نبودن سگ داره. سگهایی که پیش از اولین فحلی (Estrus) عقیم شدن (اوواریوهیستروکتومی انجام دادن)، تنها ۰٫۵٪ احتمال ابتلا به تومور پستانی دارن.
اما اگر بعد از اولین یا دومین فحلی عقیم شن، این احتمال به طور چشمگیری افزایش پیدا میکنه و بهترتیب به ۸٪ و ۲۶٪ میرسه.
سن هم در این میان نقش داره؛ خطر بروز تومور به طور قابل توجهی از حدود ۷ سالگی افزایش پیدا میکنه و تا ۱۱ تا ۱۳ سالگی همچنان رو به افزایشه.
این افزایش خطر وابسته به نژاده که نشوندهندهی وجود یک مولفهی ژنتیکی در بروز این بیماریه. برخی نژادها بیش از بقیه در معرض این نوع تومور قرار دارن، از جمله:
شیواوا، پودل، داشهوند، یورکشایر تریر، کوکر اسپنیل، بریتنی اسپانیل، انگلیش ستر، باکسر و دوبرمن پینچر.
تحقیقات دامپزشکی در این زمینه همچنان ادامه داره اما تا امروز اطلاعات محدودی دربارهی ژنها و جهشهایی که میتونن منجر به بروز تومورهای پستان در سگها شه، وجود داره.
علائم بالینی سرطان پستان در سگها
شایعترین علائم بالینی تومور بدخیم پستان، وجود یک یا چند توده قابل لمس در زیر پوست شکم هستش.
این تودهها ممکنه در نزدیکی نوک پستان یا داخلش قرار داشته باشن و در امتداد زنجیره پستانی گسترش پیدا کنن.
اندازه و ظاهر این تودهها ممکنه متفاوت باشه اما معمولاً سفت و گرهای هستن. گاهی اوقات پوست روی توده ممکنه زخمی شه، باز شه و خونریزی کنه و ناحیهی آسیبدیده هنگام لمس، گرم و دردناک باشه حتی غده پستانی ممکنه ترشحاتی داشته باشه.

اگر تومور متاستاز داده باشه (به سایر نقاط بدن گسترش یافته باشه)، علائم دیگهای هم ممکنه ظاهر شه:
- سگ ممکنه حالت عمومی خوبی نداشته باشه
- کمتر غذا بخوره
- کمتحرک و خسته شه
- وزن کم کنه
اگر ریهها درگیر باشن، سگ ممکنه مشکل تنفسی پیدا کنه یا سرفه کنه.
تشخیص سرطان پستان در سگها
این تومورها معمولاً به صورت یک یا چند گره در طول شکم سگ در حین معاینه فیزیکی شناسایی میشن سپس اقدامات دیگهای انجام میشه تا نوع تومور مشخص شه و اینکه آیا خوشخیم هستش یا بدخیم.
یکی از روشهای رایج برای تشخیص این تومور، آسپیراسیون با سوزن نازک (FNA) هستش. در این روش، نمونهای از سلولها با سوزن و سرنگ از تومور گرفته شده و روی لام میکروسکوپی قرار داده میشه. سپس یک پاتولوژیست دامپزشکی سلولها رو زیر میکروسکوپ بررسی میکنه.
اگر راجب سرطان پستان در سگت نیاز به مشاوره با دامپزشک داری، روی همین نوشته کلیک کن!
بنابراین دامپزشک ممکنه بیوپسی (برداشتن بخشی از تومور) یا جراحی کامل تومور رو توصیه کنه. قطعات برداشتهشده توسط پاتولوژیست دامپزشکی تحت میکروسکوپ بررسی میشن؛ این فرآیند هیستولوژی نامیده میشه.
هیستولوژی نه تنها به تشخیص کمک میکنه، بلکه مشخص میکنه که تومور خوشخیم یا بدخیمه و رفتارش در آینده چگونه خواهد بود.
با توجه به خطر متاستاز در تومورهای بدخیم پستانی، دامپزشک ممکنه استیجینگ (بررسی گسترش احتمالی به نقاط دیگر بدن) رو توصیه کنه. این بررسی میتونه شامل:
- آزمایش خون
- آزمایش ادرار
- رادیوگرافی (اشعه X) از ریهها
- سونوگرافی شکم
همچنین ممکنه گرههای لنفاوی مرتبط با غدد پستانی با FNA نمونهگیری شن حتی اگر ظاهراً طبیعی به نظر برسن.
روند معمول پیشرفت سرطان پستان در سگ ها
روند پیشرفت این تومورها بستگی کامل به نوع و اندازه تومور و وجود یا عدم وجود متاستاز داره.

- تومورهای بزرگ (بیش از ۳ سانتیمتر) و اونهایی که نشونهی گسترش دارن، پیشآگهی ضعیفی دارن.
- تومورهای کوچک (کمتر از ۱ سانتیمتر) پیشآگهی بهتری دارن.
تشخیص و درمان تومور در مراحل اولیه و زمانی که هنوز کوچیکه و گسترش پیدا نکرده، بهترین شانس رو برای کنترل طولانیمدت بیماری فراهم میکنه.
درمان انواع سرطان پستان در سگها
درمان انواع سرطان پستان در سگها به صورت زیر هستش:
- برای سگهایی با تومور پستانی منفرد، جراحی بهترین روش درمانه. اگر فقط یک توده کوچک وجود داشته باشه و بررسیها نشون میده که گسترشی رخ نداده، جراحی ممکنه تنها درمان لازم باشه.
- برای سگهایی با چند تومور در یک یا هر دو زنجیره پستانی، ممکنه لازم باشه تمام غدد پستانی یا غدد مرتبط برداشته شن. اگر سگ عقیم نشده باشه، اواریوهیستروکتومی (Spay) توصیه میشه و میتونه همزمان با جراحی برداشتن غدد پستانی انجام شه.
- برای سگهایی با تومورهای بزرگ یا شواهد گسترش به سایر نقاط بدن، معمولاً شیمیدرمانی توصیه میشه. شواهدی وجود داره که پرتو درمانی همراه با شیمیدرمانی میتونه برای سگهایی با کارسینومهای التهابی مفید باشه.
دامپزشک بهترین گزینهها رو متناسب با وضعیت خاص سگتون بررسی و پیشنهاد میکنه.
منبع: vcahospitals.com



