نژاد بول تریر؛ خصوصیات ظاهری، تاریخچه و مراقبت

نژاد بول تریر یکی از سگ های خاص و منحصربه‌فرد هست که به خاطر ظاهر جذاب، شخصیت پرانرژی و وفاداری بی‌نظیرش شهرت داره. این سگ ها با سر تخم‌مرغی شکل، چشم های ریز و بدن عضلانی، نه تنها ظاهری متفاوت دارن بلکه روحیه‌ سرزنده و دوست‌داشتنی هم دارن.

بول تریرها به سرپرستشون بسیار وابسته‌ هستن و در عین حال شخصیتی مستقل دارن، بنابراین تربیت و آموزش اونها نیازمند صبر، ثبات و انگیزه بالاست. اگر به دنبال سگی هستین که هم یک همراه پرشور در فعالیت های روزانه‌تون باشه و هم با خانواده‌تون رابطه‌ عمیقی برقرار کنه، نژاد بول تریر میتونه انتخابی عالی باشه.

همین الان از متخصص برای سلامت سگت کمک بگیر

درخواست دامپزشک در منزل درخواست ویزیت آنلاین

نژاد بول تریر در یک نگاه

اگر بخوایم یه نگاه کلی به خصوصیات نژاد بول تریر بندازیم:

خاستگاه: انگلستان

اندازه: متوسط

گروه نژادی: تریر

طول عمر: ۱۰ تا ۱۲ سال

پوشش: کوتاه و صاف، در رنگ های متنوع از جمله سفید، ببری، قرمز، حنایی و مشکی

خلق‌وخو: بازیگوش، پرانرژی و محبت‌آمیز

نیاز به ورزش: بالا

نیاز به آموزش: متوسط

نگرانی های سلامتی: عموماً سالم اما ممکنه مستعد برخی مشکلات سلامتی مثل دیسپلازی لگن، دیسپلازی آرنج و مشکلات چشمی باشه

خصوصیات رفتاری نژاد بول تریر

بول تریر سگی بازیگوش، پرانرژی و به‌طور کلی کم‌دردسره البته تا زمانی که تعامل کافی با انسان داشته باشه. با این حال، بول تریر همچنان عضوی از گروه تریرهاست و این یعنی سطحی از انرژی بالا و روحیه‌ی مستقل. بنابراین مهمه که این نژاد هم از نظر جسمی و هم از نظر ذهنی تحریک شه و آموزش مداوم همراه با تشویق مثبت دریافت کنه. اجتماعی‌ کردن و آموزش فرمان‌پذیری از سنین پایین، نقش مهمی در این که توله های بول تریر به سگ هایی خوش رفتار و مناسب زندگی خانوادگی تبدیل شن، داره.

مشکلات سلامتی نژاد بول تریر

نژاد بول تریر مثل بقیه نژادها مستعد ابتلا به یه سری مشکلات سلامتی هستش. برخی از اونها عبارتند ار:

دررفتگی کشکک زانو

دررفتگی کشکک زانو شرایطیه که کشکک از جای خودش بلند میشه. رایج‌ترین و قابل‌توجه‌ترین علامت این مشکل زمانیه که سگ ناگهان یکی از پاهای عقبی خودش رو بلند میکنه و گاهی صدای ناله سر میده. این حالت که معمولاً «پرش» یا «لی‌لی کردن» نامیده میشه، اغلب اوقات به طور مقطعی رخ میده و برطرف میشه.

دکتر یوی شپارد، مدیر آموزشی انجمن دامپزشکان آسیایی میگه: دررفتگی کشکک معمولاً با معاینه فیزیکی تشخیص داده میشه، زمانی که دامپزشک با یک دست زانوی سگ رو لمس و پا رو حرکت میده تا جابه‌جایی کشکک رو حس کنه. بر اساس این معاینه، شدت بیماری از خفیف تا شدید درجه‌بندی میشه.

شپارد توضیح میده: «درمان بسته به میزان تأثیر این مشکل روی سگ متفاوته و در بسیاری از موارد خفیف، نیازی به درمان نیست. اما در موارد شدید، ممکنه جراحی اصلاحی لازم باشه، به ویژه اگر کیفیت زندگی روزمره حیوان تحت تأثیر قرار گرفته باشه.»

برای موارد خفیف، استفاده از مکمل امگا۳ معمولاً توصیه میشه، چون خاصیت ضدالتهابی داره و میتونه به طور طولانی مدت مصرف شه. همچنین مکمل های گلوکوزآمین همراه با MSM برای تقویت مفاصل و کاهش التهاب طبیعی بسیار مفید هستن و برای هر سگی که مشکلات مفصلی مثل دررفتگی کشکک داره، پیشنهاد میشه.

نارسایی دریچه میترال

نارسایی دریچه میترال یک نقص مادرزادی در یکی یا چند بخش از ساختار دریچه میتراله که منجر به نارسایی احتقانی قلب میشه. این مشکل اغلب اوقات همراه با سوفل قلبی مشخص میشه که دامپزشک در معاینه قلب میتونه اون رو تشخیص بده.

در این بیماری، دریچه ها به درستی بسته نمیشن، تنگ میشن و باعث بازگشت خون از بطن چپ به دهلیز چپ میشن، که این جریان خون پر اکسیژن از ریه به قلب رو مختل میکنه. علائم ممکنه مستقیماً به دلیل نقص یا به دنبال نارسایی قلبی بروز کنن که شامل موارد زیر هستن:

• سرفه
• خسته شدن سریع
• لثه های متمایل به آبی یا خاکستری
• افزایش سرعت تنفس
• غش کردن یا بی هوشی

دامپزشک ممکنه با توجه به این علائم، سابقه خانوادگی سگ یا انجام آزمایش‌هایی مثل آزمایش خون، فشار خون، رادیوگرافی، اکوکاردیوگرافی یا نوار قلب بیماری رو تشخیص بده.

اگرچه درمان قطعی وجود نداره اما روش هایی برای کنترل علائم وجود داره، از جمله بستری با اکسیژن درمانی، استفاده از داروهای مدر، داروهای خوراکی، محدودیت فعالیت بدنی و کاهش احتمالی سدیم در رژیم غذایی سگ.

نفریت ارثی

یکی از جدی ترین علل نارسایی کلیه در سگ هاست که در بول تریرها شایع‌تر هستش، بنابراین پیش از خرید توله بول تریر، از پرورش‌دهنده درخواست کنین مدرک سلامت آزمایش های کلیوی والدین رو بهتون بده.

اگر به تازگی سرپرست سگ شدی و نیاز به مشاوره با دامپزشک داری، روی همین نوشته کلیک کن!

علائم نارسایی کلیه شامل کاهش اشتها و افزایش تشنگی و ادراره. دکتر شپرد میگه: دامپزشک آزمایش ادرار انجام میده (ترجیحاً نمونه ادرار صبحگاهی که غلیظ‌تر است) تا مشخص شه آیا کلیه ها به‌درستی مواد لازم و نگه میدارن و مواد زائد رو دفع میکنن یا نه. همچنین ممکنه آزمایش خون برای کمک به تشخیص انجام شه.

متأسفانه، زمانی که نارسایی کلیه تشخیص داده میشه، اغلب حیوان اونقدر بیماره که درمان پاسخ کافی نمیده. در برخی موارد، مرگ آرام (اتانازی) انسانی‌ترین گزینه محسوب میشه.

ناشنوایی جزئی یا کامل

برخی نژادهای سگ که دارای ژن مرل، پایبالد یا سفید پایبالد شدید هستن (مثل بول تریر)، بیشتر در معرض ناشنوایی جزئی یا کامل مادرزادی قرار دارن.

دکتر شپارد میگه: «تشخیص علائم ناشنوایی دشواره، به ویژه زمانی که حیوان از بدو تولد ناشنوا باشه، چون همچنان میتونه فعالیت های روزمره‌اش رو انجام بده. سرپرست ممکنه متوجه شه که بیدار کردن سگ هنگام خواب سخته یا حیوان تو یافتن منبع صدا مشکل داره. توله‌سگ های ناشنوا ممکنه پر سر و صدا‌تر باشن و خشن‌تر بازی کنن.»

بهترین آزمایش شنوایی برای تشخیص ناشنوایی ارثی در سگ ها، تست پاسخ شنوایی BAER هست که حتی در توله های ۶ تا ۸ هفته‌ای قابل انجامه. با این حال، دامپزشک ممکنه تنها با ایجاد یک صدای بلند (مثل بشکن زدن) در نزدیکی گوش و خارج از میدان دید سگ، مشکل شنوایی رو بررسی کنه.

برای این مشکل درمانی وجود نداره و سگ هایی که ناشنوا هستن نباید برای تولیدمثل استفاده شن، چون این ویژگی به نسل بعد منتقل میشه. با این حال، باید در نظر داشت که سگ ناشنوا هم میتونه زندگی کامل و شادی داشته باشه به شرطی که روش های آموزشیتون بیشتر بصری باشه تا شنیداری.

چه غذایی باید به نژاد بول تریر بدم؟

بول تریرها باید با یک رژیم غذایی متعادل با کیفیت تغذیه شن. هر غذای تجاری که انتخاب میکنین باید مورد تأیید «انجمن کنترل خوراک حیوانات آمریکا» (AAFCO) باشه تا مطمئن شین تمام نیازهای تغذیه‌ای رو تأمین میکنه و با تمام مقررات لازم مطابقت داره.

دکتر شپارد اضافه میکنه که برای هر سگی، غذای مناسب «بسته به مرحله زندگی و هر مشکل سلامتی قبلی سگ مشخص میشه.» او میگه که در کل، توصیه اصلی او همیشه بر اساس رژیم های تجاری معتبر و مبتنی بر شواهده، مثل Royal Canin®، Purina® و Hill’s Science Diet®. هر سه برند از دامپزشکان تغذیه متخصص با بورد معتبر استفاده میکنن تا نیازها و استانداردهای تغذیه‌ای این رژیم ها رو برای هر دو نوع غذای نسخه‌ای و بدون نسخه آزمایش، نظارت و مدیریت کنن.

چگونه به بول تریر غذا بدیم؟

بول تریرها معمولاً عاشق غذا خوردن هستن، بنابراین بهتره روزانه دوبار، به اندازه مشخص و متناسب با سنشون(توله، بالغ یا مسن) بهشون غذای سگ بدین. از گذاشتن همیشگی غذا یا «آزاد گذاشتن» آن‌ها برای خوردن پرهیز کنین، چون این نژاد به‌راحتی اضافه‌وزن پیدا میکنه.

چه مقدار باید به بول تریر غذا داد؟

به بول تریر خود طبق مقدار پیشنهادی درج شده روی بسته‌بندی غذای سگ، روزانه دوبار غذا بدین. بسته به نوع غذا، سن و جثه سگ، میزان کل غذای روزانه معمولاً بین ۱ و ۵/۸ تا ۴ و ۱/۴ پیمانه خواهد بود. دامپزشک میتونه دقیق‌تر راهنماییتون کنه که چه مقدار غذا برای سگتون مناسبه.

به خاطر داشته باشین که این نژاد به شدت غذا رو دوست داره و با اینکه معمولاً فعاله، اگر بیش از حد بهش غذا یا تشویقی بدین، به‌راحتی دچار اضافه‌وزن میشه.

نکات تغذیه‌ای برای بول تریرها

کلسیم طبیعی به ویژه در سنین پایین برای بول تریرها بسیار مهمه، زیرا به رشد و تقویت استخوان ها کمک میکنه. در بسیاری از مواقع، غذای سگ منبع کافی کلسیم رو تأمین میکنه اما اگر این طور نبود، با دامپزشک مشورت کنین تا خوراکی های پرکلسیم یا مکمل های ایمن برای سگ رو بهتون معرفی کنه.

رنگ پوشش و مراقبت از نژاد بول تریر

پوشش بول تریر کوتاه، صاف و براقه و بافت سفتی داره. بول تریرها در دو نوع رنگی وجود دارن: سفید و رنگی. بول تریرهای سفید کاملاً سفید هستن و ممکنه روی سرشون علامت رنگی داشته باشن اما هیچ جای دیگه بدنشون رنگی نیست.

بول تریرهای رنگی میتونن هر رنگی به جز سفید باشن یا رنگی همراه با علامت‌های سفید داشته باشن. مراقبت از نژاد بول تریرها آسونه؛ اونها تنها نیاز به برس کشیدن هفتگی با دستکش لاستیکی یا برس مخصوص دارن. به طور استثنا فصل بهار و پاییز که ریزش بیشتری دارن، باید روزانه برس زده یشن تا ریزش موهاشون کنترل شه.

دندان های نژاد بول تریرتون رو حداقل دو یا سه بار در هفته مسواک بزنین تا پلاک و باکتری هاش از بین بره. ناخن هاش رو یک یا دو بار در ماه یا هر زمان که لازم بود کوتاه کنین. اگر صدای تق‌تق ناخن ها روی زمین شنیده شه، یعنی ناخن هاش خیلی بلند هستن. اگر لازم بود موهای اطراف پاها هم مرتب شه، بهترین زمانش هنگام کوتاه کردن ناخن هاست.

هر هفته گوش ها رو بررسی کنین تا مطمئن شین هیچ زباله، قرمزی یا التهاب وجود نداره. در صورت نیاز با یک پنبه و شوینده‌ای که دامپزشک توصیه کرده گوش ها رو تمیز کنین. پنبه رو فقط دور لبه بیرونی کانال گوش بکشین.

از تولگی نژاد بول تریرتون رو به برس کشیدن و معاینه عادت بدین. پاهاش رو مرتب لمس کنین (چون سگ ها حساسیت خاصی نسبت به پاهاشون دارن) و داخل دهان و گوش هاش رو چک کنین. روتین مراقبت رو به تجربه‌ای مثبت تبدیل کنین که با تحسین و تشویق همراه باشه تا در آینده معاینات دامپزشکی براش راحت تر باشه.

ارتباط نژاد بول تریر با کودکان و سایر حیوانات خانگی

بول تریرها سگ های فعالی هستن که ممکنه فعالیت های خشنی داشته باشن، بنابراین برای خانه هایی با کودکان خردسال توصیه نمیشن. با این حال، نژاد بول تریر ممکنه نسبت به کودکانی که نمیشناسن، پرخاشگر باشن. بول تریرها نسبت به کودکان خانواده خودشون بسیار صبورن اما نسبت به بقیه صبر زیادی از خودشون نشون نمیدن.

بول تریرها به ویژه نرهای عقیم نشده، ممکنه نسبت به سگ های هم‌جنس خودشون پرخاشگر باشن اما معمولاً با جنس مخالف خوب کنار میان. بول تریرها نباید با گربه ها یا حیوانات کوچک پشمالو تنها گذاشته شن.

منبع: dogtime.com