سر فصل ها
Toggleنارسایی احتقانی قلب در سگها (CHF) به وضعیتی گفته میشه که در اون توانایی قلب در پمپاژ خون به سراسر بدن، کاهش پیدا میکنه. قلب آسیبدیده ممکنه برای پمپاژ خون دچار مشکل شه که میتونه باعث برگشت خون به ریهها شه و منجر به تجمع مایع در قفسه سینه، شکم یا هر دو شه، بسته به نوع نارسایی قلبی که ایجاد شده.
قلب سگ مثل انسان از دو بخش راست و چپ تشکیل شده. طرف راست مسئول دریافت خون کماکسیژن از بدن و انتقال اون به ریههاست، جایی که اکسیژن دریافت میکنه. طرف چپ مسئول پمپاژ خون پرفشار و غنی از اکسیژن به سراسر بدن برای تغذیه بافتهاست.
نارسایی احتقانی قلب در سگ میتونه مربوط به سمت راست یا سمت چپ باشه:
- نارسایی قلبی مربوط به سمت چپ: شایعترین نوع نارسایی در سگهاست که زمانی رخ میده که خون در ریهها برگشت پیدا میکنه و باعث تجمع مایع در ریهها (ادم ریوی) میشه. سگهای مبتلا به CHF چپطرفه معمولاً سرفه و مشکل در تنفس دارن.
- نارسایی قلبی مربوط به سمت راست: زمانی اتفاق میفته که سمت راست قلب دچار اختلال شه که در نتیجه سیستم گردش خون اصلی بدن مختل میشه و مایع در شکم (آسیت) و یا اندامها تجمع پیدا میکنه.
مراحل نارسایی احتقانی قلب در سگها
خطر و پیشرفت نارسایی احتقانی قلب در سگها بر اساس مراحلی شبیه به دستهبندی این بیماری در انسان تقسیم میشه. این مراحل از خطر اولیه ابتلا به CHF بدون علائم (مرحله A) شروع میشه و تا علائم شدید (مرحله D) ادامه داره:

مرحله A: سگهایی با ریسک بالاتر برای توسعه CHF، اما بدون علائم یا تغییرات ساختاری در قلب. سگهایی با ریسک ژنتیکی شامل نژادهای کوچک مثل پودل مینیاتوری، کوکر اسپانیل، تریرها و همچنین برخی سگهای نژاد بزرگ مثل گریت دین یا دوبرمن.
مرحله B: سگهایی با سوفل قلبی که دامپزشک صدای اون رو متوجه میشه اما علائمی ندارن. سوفل نشوندهنده جریان خون آشفته در قلب هستش.
مرحله B2: سگهایی که تغییرات ساختاری در عکسبرداری (رادیوگرافی) یا اکوکاردیوگرام (سونوگرافی تخصصی قلب) نشون میدن، اما همچنان بدون علائم هستن.
مرحله C: در این مرحله علائم بیماری قلبی قابل مشاهدهست. سگهای این مرحله علائم واضح یا سابقه علائم نارسایی احتقانی قلب دارن، اما همچنان به داروها و درمانهایی مثل استفاده از کپسول اکسیژن پاسخ مثبت میدن.
مرحله D: این مرحله به عنوان مرحله نهایی شناخته میشه. در این مرحله معمولاً سگ علائم شدید بیماری داره که متأسفانه دیگه به داروها و درمانهای دیگه پاسخ نمیده.
علائم نارسایی احتقانی قلب در سگها
علائم نارسایی احتقانی قلبی در سگها میتونه شامل موارد زیر باشه:
- سرفه، گاهی تا حد بالا آوردن کف
- دشواری در تنفس
- افزایش تعداد تنفس حتی هنگام استراحت
- ناتوانی در ورزشکردن
- خستگی، بیحالی و ضعف
- لثههای آبیرنگ (سیانوز)
- بزرگ شدن و ورم کردن شکم
- غش یا مرگ ناگهانی
اگر سگتون هرگونه علائم ناراحتی تنفسی یا مشکل در تنفس داره، فوراً به دامپزشک اورژانس مراجعه کنین. در صورت وجود علائم متوسط تا شدید، ممکنه نیاز به بستری و مراقبت فوری باشه.
علل نارسایی احتقانی قلب در سگها
علل زیادی برای نارسایی احتقانی قلب در سگها وجود داره، اما شایعترین علت بیماری دریچه میترال میکسوماتوز (MMVD) هستش که با نامهای بیماری مزمن دریچه میترال، بیماری دژنراتیو دریچه میترال، نارسایی میترال یا اندوکاردیوز هم شناخته میشه.
دریچه میترال که با نامهای دریچه دولتی یا دریچه دهلیزی-بطنی چپ هم شناخته میشه، در سمت چپ قلب قرار داره و مثل یک درگاه بین دهلیز چپ و بطن چپ عمل میکنه. وقتی دریچه بهدرستی بسته نشه، MMVD رخ میده و خون از این دریچه نشت میکنه.
با گذشت زمان، این مشکل منجر به نارسایی احتقانی قلب از نوع چپطرفه میشه، چون توانایی بخش چپ قلب برای پمپاژ خون غنی از اکسیژن به بدن کاهش پیدا میکنه.
علت دقیق بیماری دریچه میترال ناشناختهست، اما به نظر میرسه ژنتیک توش دخیل باشه. بیشتر سگهای نژاد کوچک بهطور ژنتیکی مستعد ابتلا به بیماری دریچه میترال به عنوان علت نارسایی قلبی هستن.
اگر راجب نارسایی احتقانی قلبی در سگت نیاز به مشاوره با دامپزشک داری، روی همین نوشته کلیک کن!
در سگهای نژاد بزرگ، شایعترین بیماری قلبی ارثی کاردیومیوپاتی اتساعی (DCM) هستش که در اون عضله قلب ضعیف شده و قادر به انقباض مناسب نیست و در نتیجه قلب بزرگ و کشیده میشه. نمونههایی از نژادهای مستعد DCM شامل دوبرمن پینشر، باکسر و گریت دین هستن.
سایر علل CHF در سگها شامل موارد زیره:
- بیماری دریچههای قلب
- نقص یا وجود حفره در دیوارههای قلب (نقص دیواره بینبطنی)
- ناهنجاریهای مادرزادی قلب (مجرای شریانی باز، تنگی ریوی، تنگی آئورت)
- تجمع مایع در کیسه اطراف قلب (افیوژن پریکاردی)
- بیماری کرم قلب
- آریتمیها (ضربان نامنظم قلب)
- فشار خون بالا
- عفونت (اندوکاردیت)
- تومورها
تشخیص نارسایی احتقانی قلب در سگها
تشخیص نارسایی احتقانی قلب در سگ معمولاً با گوش دادن به قلب و ریهها با استتوسکوپ توسط دامپزشک صورت میگیره. بیشتر سگها سوفل قلبی دارن که شدتش از درجه ۱ تا ۶ طبقهبندی میشه.

درجه ۱: سوفل بسیار خفیف، اغلب دشوار برای شنیدن
درجه ۲: سوفل خفیف اما قابل شنیدن
درجه ۳: سوفل با شدت متوسط
درجه ۴: سوفل بلند
درجه ۵: سوفل بسیار بلند که با استتوسکوپ حتی در تماس کم با قفسه سینه شنیده میشه؛ دامپزشک میتونه لرزش رو روی دیواره قفسه سینه احساس کنه.
درجه ۶: سوفل بسیار بلند که بدون تماس مستقیم استتوسکوپ با پوست هم شنیده میشه؛ دامپزشک لرزش رو، روی دیواره قفسه سینه حس میکنه.
اگر دامپزشکتون به CHF مشکوک بشه، احتمالاً عکسبرداری از قفسه سینه (رادیوگرافی) برای بررسی بزرگ شدن قلب یا وجود مایع در ریهها (ادم ریوی) رو پیشنهاد میده. همچنین دامپزشک ممکنه از الکتروکاردیوگرام (ECG) برای بررسی سرعت و ریتم قلب استفاده کنه.
هیچ درمان قطعی برای نارسایی احتقانی قلب در سگها وجود نداره، اما با مدیریت دقیق و داروهای روزانه، سگتون میتونه کیفیت زندگی خوبی داشته باشه و احتمالاً مدت بقای بیشتری هم پیدا کنه.
درمان نارسایی احتقانی قلب در سگها
دامپزشک احتمالاً توصیه میکنه هم بیماری زمینهای قلب (اگر امکانپذیر باشه) و هم هر گونه تجمع مایع در بدن درمان شه. برخی علل زمینهای مثل بیماری کرم قلب ممکنه قابل درمان باشه، اما در اغلب موارد علت نارسایی احتقانی قلب قابل درمان قطعی نیست و تنها میشه اون رو مدیریت کرد.
داروهای درمان نارسایی احتقانی قلب در سگها
نوع دارویی که برای درمان CHF استفاده میشه، بسته به علت زمینهای و شدت بیماری متفاوته. دامپزشک داروهای مناسب، دوز و تعداد دفعات مصرف رو تعیین میکنه و باید پیش از هرگونه تغییر باهاش مشورت کنین.

پایه اصلی درمان دارویی CHF معمولاً دیورتیکها (ادرارآورها) مثل فوروزماید هستن. دیورتیکها میزان تجمع مایع در ریهها، شکم یا پاها رو بسته به علت اولیه نارسایی کاهش میدن.
پیموبندان هم داروی رایج دیگهای برای درمان CHF هستش. این دارو توانایی قلب برای انقباض رو افزایش میده، قدرت پمپاژ رو بیشتر میکنه، رگهای خونی رو باز میکنه و میزان کاری رو که قلب باید انجام بده کاهش میده.
در درمان بیماری دریچه میترال میکسوماتوز و کاردیومیوپاتی اتساعی، نشون داده شده که پیموبندان اگر در مرحله مناسب و پیش از بروز علائم (مرحله B2) شروع شه، زمان شروع نارسایی قلبی رو به تأخیر میندازه و مدت بقای کلی رو افزایش میده.
سایر داروهای مفید در درمان CHF:
- دیگوکسین
- دیلتیازم
- بنازپریل
- انالاپریل
- پروپرانولول
- آتنولول
- آملودیپین
معمولاً برای سگ بیمار، ترکیبی از داروها که مخصوص شرایط منحصر به فرد خودش باشه توسط دامپزشک تجویز میشه تا هم CHF و هم بیماری قلبی زمینهای به بهترین شکل مدیریت شه.
تغذیه سگ مبتلا به نارسایی احتقانی قلب
مدیریت تغذیه و رژیم غذایی میتونه در کنار درمانهای دارویی استفاده شه. تغذیهای که متناسب با بیماری قلبی زمینهای سگتون تنظیم شده باشه، میتونه به کند کردن پیشرفت بیماری قلبی و بهبود کیفیت زندگیش کمک کنه.
اهداف تغذیهای، توصیههای رژیمی و مکملها باید همیشه با دامپزشک معالج یا متخصص تغذیه دامپزشکی مورد بررسی قرار بگیرن. دامپزشک احتمالا غذا خشکهایی رو بهتون پیشنهاد میده که مخصوص سلامت قلب سگ فرموله شدن.
علاوه بر توصیه رژیم غذایی ویژه، دامپزشک ممکنه مکملهای غذایی خاصی مثل امگا۳، تورین و ال-کارنیتین برای کاهش التهاب، کمک به کنترل آریتمیها و بهبود عملکرد قلب سگتون تجویز کنه.
سؤالات متداول نارسایی احتقانی قلب در سگها
برخی از سوالات پرتکرار راجب نارسایی احتقانی قلب در سگها عبارتند از:
سگها با نارسایی احتقانی قلب چقدر میتونن زندگی کنن؟
پس از بروز CHF، زمان بقای مورد انتظار در مرحله C حدود ۶ تا ۱۴ ماه است. تشخیص زودهنگام و مراقبت دارویی مناسب، نقش کلیدی در بهبود پیشآگهی دارد.
علائم مراحل نهایی نارسایی احتقانی قلب در سگها چیه؟
مرحله D «مرحله پایانی» بیماری محسوب میشه. در این مرحله، حیوان معمولاً علائم شدید داره که دیگه به دارو و درمان پاسخ نمیده. این علائم شامل:
- سرفه و سرفه همراه با کف
- دشواری در تنفس
- افزایش تعداد یا شدت تنفس حتی در استراحت
- ناتوانی در ورزش
- خستگی/بیحالی/ضعف
- لثههای کبود (آبی)
- شکم متورم
- غش یا مرگ ناگهانی
آیا نارسایی احتقانی قلب برای سگها دردناکه؟
سگهای مبتلا معمولاً نشونههای واضح درد نشون نمیدن. اما از اونجایی که انسانها در CHF درد قفسه سینه رو گزارش کردن، ممکنه سگها هم تا حدی درد رو احساس کنن.
منبع: petmd.com



