زمان مطالعه1 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
شوره سگ ها یکی از مشکلات رایج پوستیه که معمولاً به صورت پوسته های سفید روی پوست یا لابهلای موهاشون دیده میشه. این وضعیت ممکنه ناشی از خشکی هوا، تغذیه نامناسب، آلرژی، مشکلات هورمونی یا حتی وجود انگل هایی مثل جرب باشه.
در بیشتر موارد، شوره سگ ها خطرناک نیست اما اگر با علائمی مثل خارش شدید، ریزش مو یا تغییر رفتار همراه باشه، نیاز به بررسی دقیق دامپزشکی داره. رسیدگی به بهداشت و تغذیه مناسب، استفاده از شامپوهای مخصوص و مشاوره با دامپزشک از راههای مؤثر برای کنترل و درمان این مشکل هستن.
شوره معمولاً نشونهی یک بیماری جدی نیست اما بهتره برای بررسی علتش با دامپزشک مشورت کنین. اگر علائمی مثل خارش شدید، تغییر وزن یا تغییر رفتار مشاهده کردین، بهتره هر چه زودتر به دامپزشک مراجعه کنین.
در ادامه اطلاعات لازم درباره انواع شوره سگ ها، علائم قابل توجه، علل احتمالی و بهترین روش های درمان به طور کامل بهتون توضیح میدیم.
همین الان از متخصص برای سلامت سگت کمک بگیر
همهی انواع شوره در سگ ها به شکل پوستههای سفید دیده نمیشن. شوره ممکنه خشک یا چرب باشه یا حتی اصلاً شوره واقعی نباشه. ممکنه پوست زیرش قرمز باشه یا موهاش ریخته باشه. در ادامه شایعترین انواع شوره سگ رو بهتون توضیح میدیم:
شوره متحرک نام رایج بیماری پوستی کیلتیلوز (cheyletiellosis) در سگ هاست که توسط مایت Cheyletiella ایجاد میشه.
مایت cheyletiella یک انگل پوستی واگیرداره که موجب پوستهریزی میشه. گاهی اوقات در موارد آلودگی شدید، این مایت های سفیدرنگ رو میشه در حال حرکت روی پوست دید و به همین دلیل بهش «شورهی متحرک» گفته میشه.
Cheyletiella ممکنه سگ ها، گربه ها، خرگوش ها و حتی انسان رو درگیر کنه. به دلیل استفادهی رایج از محصولات پیشگیریکنندهی ضد کک و کنه، cheyletiella امروزه بهعنوان یک انگل شایع شناخته نمیشه. هر چند این محصولات به طور خاص برای مایت cheyletiella طراحی نشدن اما میتونن احتمال ابتلای حیوان به شورهی متحرک رو کاهش بدن.
Cheyletiella بیشتر در تولهسگ ها و بچهگربه ها، به ویژه در شرایط غیربهداشتی یا در محل هایی مثل پانسیون های شلوغ دیده میشه.
در صورت عدم درمان، این بیماری ممکنه به عفونت های پوستی شدیدتر و بیماری های مزمن پوستی منجر شه. زمانی که سیستم ایمنی بدن مشغول مقابله با التهاب مزمن باشه، زمینه برای رشد باکتری ها و قارچ های ثانویه فراهم میشه. این مسئله میتونه منجر به پوستهریزی شدید، ریزش مو، خارش و ناراحتی حیوان شه.
شوره در سگ ها میتونه دلایل مختلفی داشته باشه، از جمله:
آلرژی های غذایی یا آلرژی های محیطی مثل حساسیت به گرده گیاهان، از علل شایع خشکی و پوستهپوسته شدن در سگ ها هستن. سگ هایی که دچار آلرژی فصلی یا انواع دیگه آلرژی هستن، معمولاً پوستشون ملتهبه و خارش دارن.
کمبود ویتامین E و A و B موجب پوسته پوسته شدن و ایجاد شوره در سگ میشه.
کمکاری تیروئید با کاهش چربی پوست و سندروم کوشینگ با افزایش غیر طبیعی هورمون کورتیزول و نازک کردن پوست موجب ایجاده شوره در سگ میشه.
در بیماری های خود ایمنی و ضعف سیستم ایمنی سد دفاعی پوست آسیب میبینه و موجب شوره سگ میشه. برخی از این بیماری های عبارتند از: پمفیگوس، لوپوس و آلرژی.
اختلالات ژنتیکی بیشتر در نژادهایی مثل: کوکر اسپانیل آمریکایی، وست هایلند وایت تریر، انگلیش اسپرینگر اسپانیل و باسِت هاوند دیده میشه.
رطوبت پایین باعث خشکی پوست میشه. خشکی پوست معمولاً به دلیل عواملی مثل هوای خشک زمستان، استفاده از وسایل گرمایشی در منزل، استحمام بیش از حد یا شرایط محیطی دیگه به وجود میاد. پوست بیش از حد خشک ترک میخوره و پوستهپوسته میشه و معمولاً با تنظیم مجدد زمان های حمام کردن و رطوبترسانی پوست بهبود پیدا میکنه.
عفونت های قارچی و باکتریایی موجب التهاب پوست، تحریک سطحی و آسیب به لایه کراتینی پوست میشن و در نتیجه پوسته و شوره ایجاد میکنن.
برای تشخیص علت اصلی شوره سگ، دامپزشک ممکنه کارهای زیر رو انجام بده:
در موارد ساده، شوره سگ ها رو میشه با تغذیهی مناسب و نظافت منظم کنترل کرد. برخی دامپزشکان توصیه میکنن اسیدهای چرب امگا۶ به رژیم غذایی اضافه شه اما حتماً پیش از هر تغییری با دامپزشک مشورت کنین.
به هیچ عنوان از محصولات ضد شورهی انسانی برای سگ استفاده نکنین چون ممکنه براشون مضر باشه.
اگر سگت شوره داره و برای درمانش نیاز به مشاوره با دامپزشک داری، روی همین نوشته کلیک کن!
سایر توصیههای درمانی شامل موارد زیر هستش:
برخی از سوالات رایج درباره شوره سگ ها عبارتند از:
شوره میتونه به دلیل خشکی پوست، واکنش آلرژیک یا آلودگی به مایت ایجاد شه.
معمولاً شوره به تنهایی جای نگرانی نداره مگر اینکه با علائم دیگهای مثل خاروندن مداوم یا نشونه هایی از بیماری های جدی تر مثل دیابت یا کوشینگ همراه باشه.
منبع: petmd.com
