سر فصل ها
Toggleپیکا در سگها یک عارضه شایع هستش که در اون سگ به طور مداوم چیزهایی رو میخوره که خوراکی نیستن. دقت کنین در این عارضه سگ باید اون شیء رو ببلعه؛ صرفاً جویدنش کافی نیست.
فلز، پلاستیک، پارچه، زباله، سنگ، کاغذ، خاک و مدفوع از جمله اقلام غیرخوراکی رایجی هستن که سگهای مبتلا به پیکا میخورن. وسایلی مثل لباس زیر، جوراب، جورابشلواری، حوله و دستمالهای مرطوب که بوی سرپرستشون رو میده از موارد مورد علاقهشون هستن.
برخی سگها هر وسیلهی غیرخوراکیای رو که باهاش تماس پیدا کنن میخورن اما برخی دیگه هر بار همون نوع وسیله رو انتخاب میکنن. پیکا معمولاً به عنوان یک عادت روانشناختی و وسواسگونه در نظر گرفته میشه، اما میتونه نتیجهی یک بیماری زمینهای یا تغذیهی نامناسب هم باشه.
بلعیدن این اقلام میتونه بسیار خطرناک باشه و سگتون رو در معرض مسمومیت، خفگی، ناراحتی معده یا حتی انسداد گوارشی تهدیدکنندهی حیات قرار بده. اگر شک دارین که سگتون یک وسیلهی غیرخوراکی خورده، فوراً با دامپزشکتون تماس بگیرین.
علائم پیکا در سگها
ممکنه سگتون رو در حال خوردن یک وسیلهی غیرخوراکی ببینین که میتونه اولین نشونهی پیکا در سگها باشه. این بلعیدن وسواسگونه میتونه علاوه بر احتمال ایجاد انسداد جدی در معده یا رودهها باعث زخم و تحریک دستگاه گوارش شه. علائم بالینی شایع مرتبط با پیکا (بهجز خوردن اجسام غیرخوراکی) شامل موارد زیره:

- استفراغ
- اسهال، مدفوع شل
- هالیتوزیس (بوی بد دهان)
- شکستن دندانها
- کاهش اشتها یا بیاشتهایی
- پنجه زدن به دهان یا صورت
- حالت تهوع یا عق زدن
- اتساع شکم (نفخ شکم)
- تنسموس (زور زدن برای اجابت مزاج)
- تولید بسیار کم یا نبود مدفوع
- مدفوع تیره، سیاه و قیریشکل
- ترشح بیشازحد بزاق
- سرفه
- غشاهای مخاطی آبی/بنفش در دهان
- ناراحتی آشکار یا رفتار غیرطبیعی
علل پیکا در سگها
پیکا میتونه نتیجهی یک بیماری، وجود انگل یا کمبودهای تغذیهای باشه اما اغلب اوقات به دلیل مشکلات سلامت روان مثل بیحوصلگی، افسردگی، اضطراب یا گرسنگی شدید ایجاد میشه.
شایعترین شکل پیکا در سگها «کوپروفاژی» هستش یعنی خوردن مدفوع. در سگهای مادهی شیرده، پیکا شایع و طبیعی در نظر گرفته میشه چون مادر هنگام لیسیدن اطراف مقعد توله برای تحریک دفع، مدفوعش رو میبلعه.

کوپروفاژی همچنین در تولهسگهای جوان شایع هستش اما معمولاً با افزایش سن از بین میره. سگهایی که دچار اضطراب جدایی هستن، معمولاً زمانی که سرپرستشون حضور نداره، اشیاء رو میجون و میبلعن.
در حالیکه برخی نژادها مثل لابرادورها بهطور طبیعی بیشتر مستعد پیکا هستن، سگهایی که انرژی بالایی دارن اما به اندازهی کافی ورزش یا تحریک ذهنی دریافت نمیکنن، اغلب به خوردن اشیای غیرخوراکی روی میارن.
پیکا همچنین به عنوان یک رفتار جلب توجه در نظر گرفته میشه و میتونه ناشی از کمبود اجتماعیشدن با انسانها یا سایر سگها باشه. سگهایی که داروهای استروئیدی مثل پردنیزون یا داروهای ضدتشنج مثل فنوباربیتال مصرف میکنن، اغلب اشتهای سیریناپذیری دارن که میتونه منجر به پیکا شه.
کمخونی (آهن پایین) و برخی بیماریها میتونن مانع جذب مواد مغذی از غذا شن و اینجور مواقع سگها معمولا به خوردن خاک، رس و گل رو میارن. پیکا میتونه همراه با بیماریهای زیر رخ بده:
- کمخونی همولیتیک با واسطهی ایمنی (IMHA)
- کمخونی ناشی از فقر آهن
- بیماری التهابی روده (IBD)
- بیماریهای کبد یا پانکراس
- عفونت کرم قلابدار
- سرطان معده یا روده
- دیابت ملیتوس
- پرکاری تیروئید
- سوءتغذیه یا رژیم غذایی نامتعادل
تشخیص پیکا در سگها
دامپزشک رو سگتون یک معاینهی کامل فیزیکی انجام میده و آزمایشهایی از جمله شمارش کامل خون (CBC)، بیوشیمی سرم، آزمایش مدفوع و آزمایش ادرار رو برای ارزیابی وضعیت سگ بعد از خوردن یک جسم غیرخوراکی توصیه میکنه. این آزمایشها میتونن برخی بیماریهای زمینهای رو تشخیص بدن.
اگر سگتون به بیماری التهابی روده یا مشکلات پانکراس مشکوک باشه، دامپزشک علاوه بر سونوگرافی شکم، آزمایشهای خونی بیشتری انجام خواهد داد. بیشتر اجسام غیرخوراکی که سگ میبلعه در رادیوگرافی شکم که معده و رودهها رو شامل میشه، قابل مشاهده هستن.
رادیوگرافی همچنین کمک میکنه مشخص شه آیا جسم بلعیدهشده باعث انسداد شده یا نه و اینکه بهترین روش برای خارج کردنش چیه.
بعد از اینکه تمام علل پزشکی به عنوان علت پیکا رد شدن، اختلالات رفتاری به عنوان علت زمینهای تشخیص داده میشن. در برخی سگها تشخیص علت پیکا دشواره و میتونه برای سرپرست حیوان و دامپزشک منبع ناامیدی باشه.
درمان پیکا در سگها
بسته به علت زمینهای پیکا در سگ، درمان و حتی درمان قطعی این وضعیت امکانپذیره. بیماریهای پزشکی ایجادکنندهی پیکا باید به طور کامل درمان شن. اگر سگتون دچار انسداد رودهای شده باشه، نیاز به بستری و جراحی برای خارج کردن جسم داره.
اگر تمام علل پزشکی رد شن و به یک رفتار وسواسگونه مشکوک باشیم، معمولاً توصیه میشه سگ توسط یک دامپزشک متخصص رفتار یا رفتاردرمانگر ارزیابی شه. این متخصصین تجربهی گستردهای دارن و میتونن با تکنیکهای اصلاح رفتار فشرده یا حتی تجویز داروها به درمان وضعیت سلامت روان سگ کمک کنن. پیکایی که منشأ رفتاری داره معمولاً درمان دشوارتری داره.

اصلاح رفتار میتونه شامل روشهایی برای کاهش اضطراب و آموزش به سگ باشه تا دهانش رو با چیزهای دیگهای که اونها رو نمیبلعه، مشغول نگه داره.
افزایش میزان ورزش مثل پیادهرویهای طولانیتر یا بازیهایی مثل فنچ و همچنین تحریک ذهنی با پازلها یا اسباببازیهای جویدنی ایمن میتونه مفید باشه. حتماً هنگام پیادهروی سگتون رو با قلاده ببرین تا رفتارش رو کنترل کنین و از خوردن سنگ، خاک یا مدفوع جلوگیری کنین.
حتماً هر روز با سگتون ورزش کنین و ذهنش رو درگیر نگه دارین. اگر سگتون تمایل به خوردن وسایلی مثل جوراب و لباس زیر داره، راههای دسترسی بهشون رو ببندین.
برای پیکا در سگها، برخی درمانهای طبیعی یا گیاهی وجود داره که میتونه کمککننده باشه. برای سگهایی که اضطراب دارن، استفاده از اسپری فرومون و یا قلادهی آرامبخش بههمراه مکملهای جویدنی مثل مکملهای آرامبخش وتری ساینس میتونه مفید باشه.
اگر برای درمان پیکا در سگت نیاز به مکمل داری، روی همین نوشته کلیک کن!
پروبیوتیکها سلامت روده رو بهبود میبخشن و میتونن به درمان سگهایی که مشکلات رودهای که منجر به پیکا میشه کمک کنن. همچنین مکملهایی وجود دارن که روی مدفوع پاشیده میشن و با ایجاد طعم نامطلوب به پیشگیری از کوپروفاژی کمک میکنن.
بهبودی و مدیریت پیکا در سگها
پیکا در سگها معمولا درمان نداره و بسته به علت زمینهای ممکنه هفتهها، ماهها یا حتی سالها طول بکشه تا این وضعیت وسواسگونه برطرف شه.
آموزش استفاده از باکس راه بسیار خوبیه تا مطمئن شین سگتون زمانی که تنهاست یا وقتی شما خواب هستین، اشیای اطراف خانه رو نبلعه. تحریک ذهنی و جسمی منظم و مداوم در سگهای مبتلا به پیکا از اهمیت بسیار بالایی برخورداره.
نظارت رو رفتار سگتون ضروریه تا از خراب کردن اسباببازی و بلعیدن تکههاش جلوگیری کنین. در نهایت، بهترین راه پیشگیری از پیکا در سگها اینه که اشیای غیرخوراکی رو از دسترس سگتون خارج کنین تا نتونه بهشون دسترسی پیدا کنه و همزمان برای مدیریت یا برطرف کردن علت زمینهای تلاش کنین.
منبع: petmd.com



