سر فصل ها
Toggleپیومتر در سگها یک عفونت بسیار شدید و تهدیدکننده زندگی داخل رحم هستش. در سگهای مادهای که به این بیماری مبتلا میشن، رحم دچار التهاب میشه.
پیومتر در سگها باعث تشکیل آبسه یا تجمع چرک در داخل رحم میشه که در نتیجه اون سگ به شدت بیمار میشه.
در پیومتر، سموم و باکتریها میتونن به دیواره رحم نفوذ کرده و سپس وارد جریان خون شن. این تجمع عفونت میتونه بهسرعت باعث مرگ بافت رحم شه.
مرگ بافت (نکروز) در نهایت ممکنه منجر به پارگی رحم شه و مقدار زیادی چرک رو وارد حفره شکمی کنه. علاوه بر این، تجمع سموم در بدن میتونه به کلیههای سگ آسیب برسونه و در نتیجه نارسایی کلیه رو به وجود بیاره. بدون درمان سریع و مؤثر، این وضعیت میتونه کشنده باشه.
پیومتر در سگها معمولاً دو تا هشت هفته بعد از سیکل فحلی (استروس) رخ میده. متأسفانه، این بیماری در سگهایی که عقیم نشدن شایع هستش و تا ۲۵٪ اونها رو درگیر میکنه.
خوشبختانه پیومتر در سگها با عقیمسازی به موقع کاملاً قابل پیشگیریه. عقیمسازی باعث حذف رحم و منبع هورمونهای زنانهای میشه که موجب بروز این عفونت میشن.
پیومتر در سگ یک وضعیت اورژانسیه. اگر مشکوک هستین که سگ مادهتون دچار این بیماری شده، باید هرچه سریعتر توسط دامپزشک معاینه شه.
علائم پیومتر در سگها
علائم شایع پیومتر در سگها عبارتند از:

- بیحالی
- تب
- افسردگی
- بیاشتهایی
- افزایش تشنگی و افزایش ادرار (PU/PD)
- استفراغ
- ترشحات واژینال (که همیشه وجود نداره)
- برآمدگی یا بزرگ شدن شکم
علل پیومتر در سگها
پیومتر در سگها میتونه در هر مرحلهای از زندگی سگ مادهای که عقیم نشده و وارد دوره فحلی شده یا از نظر جنسی بالغ شده، رخ بده.
پیومتر ممکنه در هر سنی اتفاق بیفته، اما معمولاً در سگهایی که بیش از ۵ سال سن دارن، دیده میشه، چون چرخههای فحلی متعدد در طول زمان باعث تغییرات قابلتوجهی در سیستم تولیدمثلی ماده میشه.
پیومتر یک عفونت رحمیه که در اثر تغییرات هورمونی در سیستم تولیدمثل سگ ماده ایجاد میشه. این بیماری معمولاً بلافاصله بعد از دوره فحلی رخ میده، زمانی که سطح هورمون پروژسترون هنوز بالاست که برای آمادهسازی بدن جهت بارداری احتمالی لازمه.
پروژسترون باعث ضخیم شدن دیواره داخلی رحم میشه و شرایطی ایدهآل برای رشد باکتریها فراهم میکنه. همچنین توانایی انقباض عضلات رحم برای تخلیه مایعات یا باکتریهای تجمعیافته رو کاهش میده، کاری که در یک چرخه فحلی طبیعی باید انجام شه.

محققان بر این باورن هستن که باکتری ایکلای که عامل اصلی ایجاد پیومتر در سگهاست، بعد از بالا رفتن از دستگاه گوارش وارد رحم میشه. ایکلای عامل ۵۷ تا ۱۰۰ درصد از موارد پیومتر در سگهاست.
در سالهای اخیر، افزایش بروز پیومتر در سگهایی که با گوشت خام تغذیه میشن، مشاهده شده. این موضوع میتونه باعث افزایش باکتریها در مدفوع سگ شه، بهویژه باکتریهای سالمونلا و ایکلای.
کاهش تعداد گلبولهای سفید در رحم هم به بروز پیومتر کمک میکنه. گلبولهای سفید نقش مهمی در حذف عفونتها از بدن دارن.
در طول چرخه فحلی سگ، ورود گلبولهای سفید به رحم مهار میشه. این مکانیزم محافظتی طبیعی برای اینه که اسپرم بتواند بدون اینکه توسط گلبولهای سفید از بین بره، وارد رحم شه.
اگر راجب پیومتر در سگها نیاز به مشاوره با دامپزشک داری، روی همین نوشته کلیک کن!
ترکیب افزایش هورمونها و کاهش گلبولهای سفید معمولاً منجر به پیومتر میشه که میتونه تهدیدکننده زندگی سگ باشه. پیومتر همچنین ممکنه در سگهای ماده عقیمنشدهای که داروهای استروژن یا پروژسترون دریافت کردن، رخ بده.
یکی از باورهای اشتباه درباره پیومتر در سگها اینه که همیشه میشه وجود چرک رو از واژن مشاهده کرد، اما این درست نیست. دهانه رحم معمولاً بستهست، مگر زمانی که سگ در دوره فحلی باشه یا اخیراً در اون دوره بوده باشه.
وقتی دهانه رحم بازه و رحم ضخیم شده، شرایطی مناسب برای ورود و رشد باکتریها فراهم میشه. دو نوع پیومتر در سگ وجود داره که بر اساس وضعیت دهانه رحم سگ دستهبندی میشه:
در پیومتر با دهانه رحم باز، چرک (همراه یا بدون ترشحات خونی) از واژن خارج میشه. در حالی که در پیومتر با دهانه رحم بسته، هیچ ترشحی از واژن دیده نمیشه و رحم بزرگشده میتونه باعث برآمدگی شکم شه. پیومتر با دهانه رحم بسته خیلی سریعتر از نوع باز پیشرفت میکنه.
این نوع پیومتر در سگها خطرناکتره چون ممکنه با بیماریهای دیگه اشتباه گرفته شه که باعث تأخیر در تشخیص و درمان میشه. پیومتر با دهانه رحم باز شایعتر از نوع بستهست.
تشخیص پیومتر در سگها توسط دامپزشک
پیومتر از طریق مجموعهای از عوامل از جمله معاینه فیزیکی تشخیص داده میشه. اگر ترشح واژینال وجود داشته باشه، نمونهای ازش گرفته شده و زیر میکروسکوپ بررسی میشه تا وجود باکتری و سلولهای دیگه بلافاصله بعد از فحلی شناسایی شه.

دامپزشک احتمالاً انجام تصویربرداریهایی مثل سونوگرافی یا رادیوگرافی شکم رو نیز توصیه میکنه تا رحم بزرگ و پر از مایع تشخیص داده شه. آزمایش خون هم برای بررسی شواهدی از عفونت و درگیری احتمالی کلیه انجام میشه.
درمان پیومتر در سگها
پیومتر یک وضعیت اورژانسیه و نیاز به درمان فوری داره. درمان اصلی پیومتر در سگها، عقیمسازی سگ مبتلاست. این عمل جراحی اواریوهیسترکتومی نام داره که شامل برداشتن رحم و تخمدانهاست.
در حین جراحی، دقت زیادی به کار میره تا چرک و باکتریها وارد حفره شکمی نشن. از اونجا که جراحی پیومتر در سگ بسیار پیچیدهتر از عقیمسازی معمولیه، معمولاً ۵ تا ۱۰ برابر گرونتر تمام میشه.
اگر رحم قبلاً پاره شده باشه و چرک وارد حفره شکمی شده باشه، دامپزشک باید حین جراحی چندین بار شکم رو شستوشو بده تا از بروز سپسیس (عفونت سیستمیک خون) جلوگیری شه. همچنین آنتیبیوتیک در حین و بعد از جراحی تجویز میشه تا از عفونت جلوگیری شه. داروهای ضد درد هم باید حین و بعد از عمل داده میشن تا درد سگ کنترل شه.
بسته به شدت بیماری، سگ ممکنه چند روز یا بیشتر در بیمارستان بستری شه تا از طریق سرم و سایر درمانهای پزشکی بهبود پیدا کنه. یک روش درمانی جایگزین برای پیومتر در سگ وجود داره اما بهطور کلی توصیه نمیشه.
این روش زمانی مد نظر قرار میگیره که سرپرست حیوان همچنان بخواد سگش بتونه زایمان کنه. حتی اگر درمان موفقیتآمیز باشه، سگ در آینده به شدت در معرض ابتلای مجدد به پیومتر قرار میگیره و باید تحت نظر دقیق قرار بگیره.
درمان جایگزین شامل استفاده از پروستاگلاندین، هورمونی که تزریق میشه تا انقباضات رحمی ایجاد کرده و چرک رو از بدن خارج کنه. این تزریق فقط در موارد پیومتر با دهانه رحم باز قابل استفادهست، نه در نوع بسته.
بعد از تزریق پروستاگلاندین، سگ باید در چرخه فحلی بعدی باردار شه تا احتمال بازگشت پیومتر کاهش پیدا کنه، در غیر این صورت میزان عود بیماری حدود ۷۷٪ هستش.
بدون جراحی یا تزریق موفق پروستاگلاندین، بهبودی از پیومتر تقریباً غیرممکنه. اگر درمان سریع انجام نشه، باکتریهای سمی کشنده خواهند بود.
جراحی عقیمسازی همچنان قطعیترین و مطمئنترین روش درمان پیومتر در سگ محسوب میشه و در بیشتر موارد، بهتر از روشهای دارویی جایگزین نتیجه میده.
بهبودی و مراقبت پیومتر در سگها
در دوره بهبودی بعد از جراحی، لازمه سگتون رو با دقت تحت نظر بگیرین. دوران بهبودی معمولاً چند هفته طول میکشه، اما اگر سگ خیلی بیمار بوده باشه، ممکنه طولانیتر شه.

باید از یقه الیزابت استفاده کنین تا سگتون نتونه بخیههاش رو لیس بزنه. آنتیبیوتیکها حداقل به مدت دو هفته بعد از جراحی تجویز میشن. همچنین توصیه میشه سگتون حداقل دو هفته بعد از جراحی در حالت استراحت مطلق باشه.
بهتره در این مدت سگتون رو داخل قفس مخصوص استراحت نگهدارین به ویژه اگر حیوانات دیگهای داخل خانه دارین که ممکنه مزاحمش شن.
اگر بخیه باز شه، ممکنه نیاز به جراحی دوباره باشه. دامپزشک معمولاً داروهای مسکن تجویز میکنه که خاصیت آرامبخشی هم دارن تا سگ در طول روند بهبودی آروم باشه.
پیشگیری از پیومتر در سگ
بهترین و مطمئنترین راه برای پیشگیری از پیومتر در سگ، عقیمسازی سگ ماده پیش از اولین دوره فحلی یا در سنین جوانیه. با برداشتن رحم و تخمدانها، منبع هورمونهایی که زمینهساز این بیماری هستن بهطور کامل حذف میشه و احتمال ابتلا عملاً به صفر میرسه.
اگر به هر دلیلی تصمیم به عقیم نکردن سگتون دارین، بهتره بعد از هر دوره فحلی، رفتار و وضعیت سلامت سگ رو با دقت زیر نظر بگیرین. توجه به علائمی مثل بیاشتهایی، افزایش تشنگی یا هرگونه ترشح غیرعادی، دو تا هشت هفته بعد از فحلی، میتونه به تشخیص زودهنگام پیومتر در سگ کمک کنه.
همچنین بهتره از تجویز داروهای هورمونی مثل استروژن یا پروژسترون بدون تجویز دامپزشک خودداری کنین، چون این داروها ریسک ابتلا به پیومتر در سگها رو افزایش میدن.
پرسشهای متداول درباره پیومتر در سگها
برخی از پرسشهای متداول درباره پیومتر در سگها عبارتند از:
سگ چقدر میتونه با وجود پیومتر زنده بمونه؟
بدون جراحی یا تزریق موفق پروستاگلاندین، بهبودی از پیومتر بسیار بعیده. اگر درمان به موقع انجام نشه، باکتریهای سمی کشنده خواهند بود.
اولین علائم پیومتر در سگها چیه؟
اولین علائم پیومتر در سگها ممکنه غیراختصاصی باشن، به این معنی که مستقیماً به عفونت رحم اشاره ندارن. این علائم شامل بیحالی، استفراغ و تغییر در اشتها هستن، چه همراه با ترشحات واژینال باشن چه بدون اون.
آیا پیومتر در سگهای عقیمشده هم اتفاق میفته؟
تقریباً نه. چون عقیمسازی شامل برداشتن رحم و تخمدانهاست، منبع اصلی هورمونهایی که باعث بروز پیومتر میشن حذف میشه. در موارد بسیار نادر، اگه بخشی از بافت رحم یا تخمدان طی جراحی باقی بمونه، احتمال کمی برای بروز عفونت مشابه وجود داره، اما این حالت بسیار غیرمعموله.
جمعبندی پیومتر در سگها
پیومتر در سگها یک وضعیت اورژانسی خطرناک هستش که معمولاً در سگهای مادهی عقیمنشده و بعد از دوره فحلی رخ میده. تشخیص زودهنگام علائمی مثل بیحالی، افزایش تشنگی و بیاشتهایی، همراه با مراجعهی فوری به دامپزشک، شانس درمان موفق رو بهطور چشمگیری افزایش میده. عقیمسازی زودهنگام همچنان مؤثرترین و مطمئنترین راه برای پیشگیری از پیومتر در سگهاست.
منبع: petmd.com


