اختلال انعقاد خون در گربه؛ نشونه‌ها، علائم و درمان

اختلال انعقاد خون در گربه‌ها میتونه گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید یا پلاکت‌ها رو درگیر کنه و عملکرد طبیعی خون رو مختل کنه.

اختلال انعقاد خون در گربه‌ها ممکنه منشأ مادرزادی یا اکتسابی داشته باشه و در اثر عواملی مثل بیماری‌های عفونی، مشکلات ایمنی، کمبودهای تغذیه‌ای، مسمومیت‌ها یا نارسایی‌های اندام‌هایی مثل کلیه و کبد ایجاد شن.

علائم شایع اختلال انعقاد خون در گربه‌ها شامل بی‌حالی، رنگ‌پریدگی لثه‌ها، کاهش اشتها، ضعف، خونریزی غیرطبیعی یا تنگی نفس هستش و تشخیص معمولاً با آزمایش خون و بررسی‌های تکمیلی انجام میشه.

درمان اختلال انعقاد خون در گربه بسته به نوع اختلال میتونه از دارودرمانی و اصلاح رژیم غذایی تا مراقبت‌های حمایتی و پیگیری منظم دامپزشکی متغیر باشه.

انعقاد خون زمانی اتفاق میفته که خون از حالت مایع روان به حالتی غلیظ و شبه ژل تبدیل شه. در این حالت، خون ژله‌ای‌شده لخته نامیده میشه و از طریق لخته شدنه که زخم شروع به بسته شدن میکنه. این فرایند برای بهبود زخم بسیار حیاتیه.

وقتی حیوان خانگیتون دچار آسیب‌ میشه و خونریزیش به‌طور کنترل‌نشده ادامه پیدا میکنه، ممکنه نشونه‌ای از نقص در یک یا چند مرحله از فرایندهای ایجاد انعقاد باشه.

یکسری واکنش‌های پیچیده آنزیمی در تبدیل خون از مایع به ژل دخیل هستن و نقص در هر یک از این فرایندها میتونه باعث خونریزی طولانی بعد از آسیب شه و در نهایت به کم‌خونی منجر شه. عدم توانایی خون در انعقاد همچنین میتونه باعث خونریزی داخلی شه. دونستن علائم و نشونه‌هایی که باید مراقبش باشین، بسیار مهمه.

علائم و انواع اختلال انعقاد خون در گربه‌ها

علائم کمبود فاکتور انعقاد خون میتونه شامل خونریزی طولانی بعد از جراحی یا آسیب باشه که یک نشونه بیرونی واضح هستش. برخی از علائم کمتر آشکار که میتونه نشون‌دهنده کمبود انعقاد باشن، مربوط به کم‌خونی ناشی از خونریزی داخلی هستن.

در کم‌خونی ناشی از خونریزی، علائم ممکنه شامل ضعف، بی‌حالی، تنگی نفس، ضربان قلب نامنظم، سردرگمی و حالتی باشه که از نظر پزشکی پیکا نامیده میشه.

در این مواقع پیکا معمولاً برای جبران کمبود مواد معدنی یا ویتامین‌های خون انجام میشه. حیوان ممکنه به خوردن مواد غیرخوراکی مثل سنگ، خاک، مدفوع و چیزهای دیگه تمایل پیدا کنه.

خونریزی داخلی ممکنه به صورت استفراغ یا مدفوع خونی، خونریزی از مقعد یا واژن، مشکل در تنفس، ریتم غیرطبیعی قلب، تورم یا سختی شکم و تشنگی بیش از حد بروز کنه.

علل اختلال انعقاد خون در گربه‌ها

چندین عامل میتونه احتمال اینکه حیوان خانگیتون دچار کمبود فاکتور انعقاد خون باشه رو تعیین کنه. یک اختلال زمینه‌ای، مثل کمبود ویتامین K میتونه عملکرد کبد رو تحت تأثیر قرار بده که یکی از محل‌های اصلی تولید آنزیم‌های لازم برای انعقاد خون هستش.

مشکلات دیگه کبد هم میتونن روند سنتز آنزیم‌ها رو مختل کنن. علت کمبود فاکتور انعقاد ممکنه ارثی باشه. نمونه‌ای از این موارد هموفیلیست. هر دو نوع A و B هموفیلی ویژگی‌های وابسته به X و مغلوب هستن، به طوری که نرها خونریزی بیش از حد دارن و ماده‌ها حامل این ژن بوده و اون رو منتقل میکنن.

هموفیلی با مقدار غیرطبیعی کاهش پروتئین که برای اتصال پلاکت‌های خون به یک لخته لازمه، شناخته میشه. در این فرایند پروتئینی یکی از فاکتورهای انعقاد خون که بدن برای لخته کردن زخم‌های داخلی و خارجی استفاده میکنه.

هموفیلی میتونه خفیف، متوسط یا شدید باشه و همیشه ارثی نیست؛ ممکنه زمانی هم ایجاد شه که بدن پادتن‌هایی تولید کنه که روند فاکتورهای انعقادی رو مسدود میکنن. کمبود شدید فاکتورهای انعقادی معمولاً تا سن چهار تا شش ماهگی آشکار میشه و کمبود خفیف‌تر ممکنه بعد از آسیب یا جراحی خودش رو نشون میده.

اگر برای درمان اختلال انعقاد خون در گربه‌ت نیاز به مشاوره با دامپزشک داری، روی همین نوشته کلیک کن!

علاوه بر این، شرایط محیطی خارجی هم ممکنه در بروز کمبود فاکتور انعقاد نقش داشته باشن. بلعیدن سم موش یا نیش مار میتونه توانایی بدن برای پردازش آنزیم‌ها و پروتئین‌ها رو تحت تأثیر قرار بده.

داروهای تجویزی پزشکی هم میتونن توانایی خون برای لخته شدن رو کاهش بدن. استفاده طولانی‌مدت از آنتی‌بیوتیک‌ها میتونه عوارض ایجاد کنه و مصرف هپارین تجویزی به عنوان ضدانعقاد (برای شکستن لخته‌های خون در وریدها) میتونه باعث اوردوز ناگهانی شه.

تشخیص اختلال انعقاد خون در گربه

دامپزشک ابتدا یک آزمایش خون کامل انجام میده و میزان توانایی خون در انعقاد رو بررسی میکنه تا منبع اختلال مشخص شه.

اگر حیوانتون علائم افزایش گلبول‌های قرمز (RBC) نشون بده که نشونه کم‌خونی احیاکننده‌ست، ممکنه احتمال خونریزی داخلی وجود داشته باشه.

درمان اختلال انعقاد خون در گربه

اگر خونریزی شدید باشه، حیوانتون بستری میشه و خون و پلاسما دریافت میکنه. در واقع، ممکنه نیاز به تزریق مکرر خون باشه تا خونریزی بیشتر کنترل شه. دامپزشکتون احتمالاً ویتامین K هم تجویز خواهد کرد به ویژه اگر حیوانتون سم موش بلعیده باشه یا شرایط دیگه‌ای باعث کاهش این ویتامین میشه.

مدیریت اختلال انعقاد خون در گربه‌ها

دامپزشکتون به طور مداوم خون گربه رو آزمایش میکنه تا اثربخشی مکمل ویتامین K در صورت تجویز مشخص شه. سطح ویتامین k معمولاً ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از شروع درمان به حالت طبیعی برمیگرده.

تنها راه بررسی موفقیت درمان کمبود ارثی، آنالیز فاکتورهاست؛ اینکه هماتوم‌ها (تجمع‌های خون لخته‌شده) حل شدن و مهم‌تر از همه خونریزی متوقف شده. گاهی انتقال خون باعث واکنش‌های ایمنی میشه، زمانی که پادتن‌ها با خون جدید مقابله کنن. اگر انتقال خون به عنوان درمان انتخاب شه، حیوانتون باید برای علائم پس‌زدن خون تحت نظر باشه.

هیچ نژاد خاصی مستعد این مشکل نیست، بنابراین هیچ کاری نمیشه برای پیشگیری انجام داد مگر اینکه مشخص شه این مشکل در ساختار ژنتیکی خانواده گربه وجود داره. اگر مشخص شه که یک عامل ارثی مسئول کمبود فاکتور انعقاده، بهتره اون نژاد برای تولید مثل استفاده نشه.

منبع: petmd.com